Μπορεί οι εμβολιασμοί να θεωρούνται από ορισμένους ως λύση γρήγορης αντιμετώπισης, αλλά η αλήθεια είναι, σύμφωνα με τον ίδιο, ότι «μπορεί να βυθίσουν τη χώρα σε έναν ατέρμονο κύκλο, όπως δείχνουν παραδείγματα κρατών της Ασίας και Αφρικής, όπου η ευλογιά παραμένει δεκαετίες παρά την εκτεταμένη χρήση εμβολίων». Προσθέτει, μάλιστα, ότι τα προαναφερόμενα κράτη, σε αντίθεση με την Ελλάδα, δεν εξάγουν προσοδοφόρα προϊόντα ΠΟΠ, όπως το τυρί φέτα, σε χώρες του δυτικού κόσμου.

Ο Δρ. Κρήτας είναι κατηγορηματικός, επισημαίνοντας πως η τήρηση των μέτρων βιοασφάλειας «παραμένει το πιο κρίσιμο εργαλείο για να περιοριστεί η διασπορά και να σωθούν τα ζώα». Υπογραμμίζει δε, ότι κάθε παραβίαση, παράνομη διακίνηση ζώων, μη πλύσιμο χεριών, μη αλλαγή ρούχων, εισαγωγή μολυσμένων αντικειμένων συντηρεί την κρίση.

«Αν όλοι οι επαγγελματίες τηρήσουν αυστηρά τα μέτρα, η επιδημία μπορεί να ελεγχθεί άμεσα», λέει κατηγορηματικά και προσθέτει ότι η σωστή εφαρμογή της βιοασφάλειας δεν είναι επιλογή, αλλά μονόδρομος για την επιβίωση των κοπαδιών και του επαγγέλματος. «Αυτοί που δεν τηρούν τα προαναφερόμενα μέτρα είναι οι ίδιοι που “παίρνουν στο λαιμό τους” και όλους τους άλλους που δεν φταίνε», λέει εμφατικά.

Το κρύο οδηγεί σε υποχώρηση της νόσου;

Πολλοί πιστεύουν ότι η ευλογιά μειώνεται τον χειμώνα, αλλά στην πραγματικότητα, ο ιός επιβιώνει καλύτερα στο κρύο, σύμφωνα με τον Δρ Κρήτα. Η υποχώρηση της νόσου σε κρύες περιόδους είναι πλασματική και οφείλεται κυρίως στον περιορισμό των μετακινήσεων και δραστηριοτήτων ζώων και ανθρώπων. Αντίθετα, κατά τις θερμές και ξηρές περιόδους, παρόλο που η έκθεση στον ήλιο αδρανοποιεί ευκολότερα τον ιό, η αυξημένη κινητικότητα ζώων και ανθρώπων, ενισχύει τις επαφές και τη μετάδοσή του, όπως διευκρινίζει.

Αναφερόμενος στο οικονομικό κόστος για τον κτηνοτροφικό κλάδο, που εκτιμάται σε πάνω από 350 εκατ. ευρώ, ο Δρ Κρήτας επισημαίνει ότι οι υπολογισμοί είναι δύσκολοι: «Πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τόσο οι άμεσες ζημιές -ζώα, ζωοτροφές και απώλεια εισοδήματος- όσο και οι έμμεσες θέσεις εργασίας στην αλυσίδα τροφίμων». Σημειώνει δε, ότι η Πολιτεία έχει ευθύνη να στηρίζει άμεσα τους εκτροφείς, μέσω ταμείων ανεργίας και γρήγορων αποζημιώσεων.

Μιλώντας, όμως, ως γιος γεωπόνου και κτηνοτρόφου, προσθέτει ότι «η σκληρή λογιστική υπολείπεται πολύ από την πραγματικότητα». Δεν είναι μόνο η λύπη των ανθρώπων που συνδέονται με τα ζώα τους και κινδυνεύουν να εγκαταλείψουν την ύπαιθρο. Μια εκτροφή χρειάζεται χρόνο για να επανέλθει: τα ζώα πρέπει να μεγαλώσουν, να εγκλιματιστούν και να «συνεργαστούν» με τον παραγωγό. Η αγροτική παραγωγή, ακόμη και αν εμφανίζει παθητικό, αποτελεί θεμέλιο της εθνικής ανεξαρτησίας. Κατά τον ίδιο, με οργανωμένη και άμεση εκπαίδευση, αλλά και σωστή υποστήριξη από την Πολιτεία, οι καλύτεροι εκτροφείς μπορούν να παραμείνουν ως επαγγελματίες, διασφαλίζοντας τη συνέχεια των εκτροφών και του κλάδου συνολικά ανεξάρτητα από τις όποιες επιδοτήσεις.

Διεθνείς συμμαχίες και τοπική οργάνωση: Το κλειδί για αποτελεσματική προστασία

Οι διεθνείς οργανισμοί, όπως η FAO και η WOAH, παρέχουν γενικές κατευθύνσεις που κάθε κράτος προσαρμόζει στην πραγματικότητά του. Μέσω αυτών των συνεργασιών, το ΥΠΑΑΤ ενημερώνεται για την ύπαρξη λοιμωδών νοσημάτων, όπως ο αφθώδης πυρετός σε γειτονικές χώρες, και προετοιμάζεται ανάλογα. Παράλληλα, όμως, χρειάζονται στιβαρές Κτηνιατρικές Αρχές και Επιτροπές, που να παραμένουν σταθερές στον χρόνο, ώστε να διαχειρίζονται αποτελεσματικά τέτοια νοσήματα.

Οι αιγοπροβατοτρόφοι, κατά τον Δρ. Κρήτα, που έχουν μεγάλη δύναμη στον κτηνοτροφικό κλάδο, θα πρέπει να οργανωθούν σε έναν παντοδύναμο σοβαρό επαγγελματικό σύλλογο, με επιστήμονες και μάνατζερ που θα συντονίζουν τις κινήσεις τους και θα διεκδικούν συλλογικά τα συμφέροντά τους από την Πολιτεία και την κοινωνία.

«Όσο παραμένουν διασπασμένοι και κατακερματισμένοι, δεν θα μπορούν να πετύχουν τίποτα», σημειώνει.