Ασφυκτική η πίεση από τις τιμές ενέργειας στη βιομηχανία – Τι λένε οι βιομήχανοι της Λάρισας

Ειδικότερα, όπως τόνισε η Γενική Διευθύντρια του Συνδέσμου Βιομηχανιών Ελλάδος (ΣΒΕ) Βίκυ Λοΐζου, μιλώντας εχθές στο 30ο Ετήσιο Εθνικό Συνέδριο «Ενέργεια & Ανάπτυξη» που διοργάνωσε το Ινστιτούτο Νοτιοανατολικής Ευρώπης (ΙΕΝΕ), το υψηλό ενεργειακό κόστος συνιστά συνολικότερα «τροχοπέδη» στον στρατηγικό σχεδιασμό των επιχειρήσεων, περιορίζοντας την δυνατότητα «προβλεψιμότητας», στοιχείο που με την σειρά του είναι αναγκαίο για την πραγματοποίηση επενδύσεων.

Η τρέχουσα πραγματικότητα με «πυροσβεστικές παρεμβάσεις», όπως το πακέτο στήριξης της κυβέρνησης με 95 εκατ. ευρώ για την βιομηχανία, απαντούν βραχυπρόθεσμα στη μερική άμβλυνση του προβλήματος, χωρίς ωστόσο να αντιμετωπίζονται οι αιτίες του προβλήματος και πολύ περισσότερο οι δομικές παρενέργειες που επέρχονται λόγω των υψηλών τιμών ενέργειας.

Προς επίρρωση της κατάστασης, η κα Λοΐζου ανέφερε χαρακτηριστικά ότι «η ηλεκτρική ενέργεια είναι το μέσο όχι ο σκοπός», θέλοντας έτσι να υπογραμμίσει ότι η όλη συζήτηση περί ενεργειακού κόστους της βιομηχανίας δεν πραγματοποιείται σε «κενό αέρος» ή ανεξάρτητα από την φυσική υπόσταση της βιομηχανίας αλλά ως κρίσιμη παράμετρος στην όλη «εξίσωση» που στο τέλος της ημέρας και κατά την επίλυσή της θα πρέπει να καταλήγει σε μια ανταγωνιστική βιομηχανία ικανή να σχεδιάσει και να πραγματοποιήσει τα επόμενα βήματα.

Σε αυτή την βάση, όπως τόνισε, «η πολιτική ενέργεια θα πρέπει να είναι μέρος μιας συνολικής στρατηγικής για το παραγωγικό μέλλον της Ελλάδας και του κόσμου» με το «τρίπτυχο» των σύγχρονων προκλήσεων να συμπληρώνουν η χρηματοδότηση και τα δίκτυα. Τα παραπάνω αναλύονται διεξοδικά στο δείκτη διαρθρωτικής ανταγωνιστικότητας που θα παρουσιάσει σήμερα ο ΣΒΕ με την κα Λοΐζου να αποκαλύπτει ότι, σε σύνολο 24 χωρών – πλην Μάλτας, Κύπρου και Λουξεμβούργου, όπου η συμμετοχή της μεταποίησης ως ποσοστό του ΑΕΠ είναι πολύ μικρή – η Ελλάδα κατέχει την χειρότερη επίδοση στο ενεργειακό κόστος.

Ενδεικτικά, η Ελλάδα κατατάσσεται χαμηλά στη λίστα τόσο στην κατηγορία «ενεργειακό κόστος και ανταγωνιστικότητα», όσο και ως προς την «ενεργειακή ασφάλεια και αποδοτικότητα» που αμφότερες συνθέτουν τον δείκτη «Ενεργειακό Περιβάλλον και Αξιοπιστία Δικτύων», ενώ ανάλογα «μέτρια» αποτελέσματα εμφανίζει ως προς την ποιότητα των εγχώριων υποδομών ηλεκτρισμού, σύμφωνα με όσα λένε οι ίδιες οι βιομηχανίες, κρίνοντας από τον βαθμό που ανταποκρίνονται στις νέες ενεργειακές απαιτήσεις.

«Η μείωση του ενεργειακού κόστους της βιομηχανίας δεν αντιμετωπίζεται με εμβαλωματικές λύσεις. Το δείχνει η κρίση που διανύουμε. Απαιτεί μια συνολική στρατηγική, όχι αποκομμένα μέτρα ad hoc. Επιλύεται μέσα από μια στοχευμένη βιομηχανική πολιτική με μόνιμες και διαρθρωτικές λύσεις, από ένα συνδυασμό της ελάφρυνσης του κόστους με χρηματοδοτικά εργαλεία για αποθήκευση, εξηλεκτρισμό και αναβάθμιση των δικτύων έτσι ώστε να μην χρειάζεται στην επόμενη ενεργειακή κρίση να έρθει η τότε κυβέρνηση να μας ενισχύσει», ανέφερε χαρακτηριστικά η κα Λοΐζου, για να συμπληρώσει συγκεκριμένα ότι θα πρέπει άμεσα να καθοριστεί τι «μέλει γενέσθαι» με το πλαίσιο κρατικών ενισχύσεων METSAF/CISAF που ολοκληρώνονται στο τέλος του χρόνου, χωρίς να έχει καθοριστεί κάποια διάδοχη κατάσταση παρά το γεγονός ότι όλες οι βασικές αναλύσεις κάνουν λόγο για «κρίση διαρκείας» μέχρι και τον χειμώνα του 2027-2028.

Σε ανάλογο μήκος κύματος ο πρόεδρος της Ένωσης Βιομηχανικών Καταναλωτών Ενέργειας (ΕΒΙΚΕΝ) Αντώνης Κοντολέων σημείωσε, μεταξύ άλλων, μιλώντας στο ίδιο συνέδριο ότι «δεν λέω που θα φτάσουν οι τιμές. Και να θέλουμε ως χώρα να τις κρατήσουμε χαμηλά, δεν μπορούμε αφού είμαστε διασυνδεδεμένοι. Οι τιμές θα μας φύγουν. Κι εμείς βαδίζουμε στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα. Άλλο να πληρώνεις 160 ευρώ την μεγαβατώρα για το ρεύμα και άλλο 250 ευρώ. Τι συμβόλαια να κλείσουμε;».

ΠΗΓΗ